TV Show op reis: Flore in Doha
Doha 11 februari 2007
Het is eindelijk gelukt een vervolginterview met Flore te plannen. Zonder contactgegevens achter te laten op de redactie, was ze 8 januari naar Turkije vertrokken voor een dubieuze investeringsbijlage in Handelsblatt, een Duitse krant. Twee weken later reisde ze naar Doha waar zij momenteel een televisieprogramma voor Channel News Asia afrondt. Vreemd dat zelfs Ivo Niehe, met ruime ervaring in Azië, nog nooit van deze zender heeft gehoord.
Ivo: Fijn je eindelijk te spreken, hoe was je weekend?
Flore: Ja, lekker! Gisteren was ik op een leuke BBQ in de woestijn met een groep expats, waaronder Heba. Ik vroeg waar ze vandaan kwam. Ze antwoordde lachend: ‘I am a terrorist and throw stones, so I am from Palestina!’ Ik voelde me betrapt tegenover hippe Heba, want dat zijn, naast andere ellende, toch mijn eerste associaties bij Palestina. Zelfs na het lezen van Joris Luyendijk en een studie Internationale Betrekkingen. Maar het gaat steeds beter. Ik ontmoet dagelijks Iraniërs, Irakezen en Palestijnen die niet nieuwswaardig maar succesvol zijn. Daarna hebben we gegeten met Saqr, Ali, Rami, en Abdullaziz.
Ivo: Wie zijn dat?
Flore: Ik kende eigenlijk alleen Saqr, die had ik eerder die week ontmoet voor een interview – lees verkoopgesprek – en een rondleiding in zijn fabriek. Het interview kon meteen de prullebak in, want we hadden niks verkocht. En zonder advertorial geen editorial – maar dat wist Saqr niet toen hij ons uitnodigde voor een diner in The Diplomatic Club. Aangezien Saqr’s Engels niet veel verder reikt dan het herhalen van ‘You are most welcome’ had hij wat vrienden uitgenodigd die als vertaler functioneerden. Onze tafelheren dronken Cola en Sisi maar wij hebben – ondanks de Heilige Vrijdag – toch wijn besteld. Het was tenslotte weekend en zij mochten wel shisha roken, wat wij vrouwen ook al niet in het openbaar behoren te doen.
Het was een beetje aftasten. Maar ik weet nu dat de dishdash (jurk, theedoek en fietsband) thuis meteen uitgaat. Ook als ze een weekendje naar Bahrain gaan om anoniem alcohol te drinken. Ik hoorde dat Saqr, drie kinderen, vooralsnog één vrouw, acht broers en vier zussen heeft. Zijn vader heeft twee vrouwen. Wettelijk mag je vier vrouwen hebben, maar dit aantal is eigenlijk eindeloos; bij een scheiding mag de vrouw vervangen worden. Om werk, echtgenotes en vriendinnen te scheiden hebben Saqr, Ali, Rami en Abdullaziz elk drie mobieltjes die op tafel liggen uitgestald. Zij vroegen ons of het echt waar was dat er in Nederland een speciale dag voor homo’s is, en hoe zij Channel News Asia konden vinden? Bij het afscheid kregen we een complete Dior-set.
Behoorlijke cultuurverschillen, maar uiteindelijk allemaal ook gewoon jongens met grappen, jongens die verliefd worden et cetera. En dan is het uiteindelijk weer allemaal hetzelfde. Zou zo prettig zijn als de wereld dat gewoon eens begreep. Amen. Ivo begrijp je wat ik bedoel, je kijkt zo moeilijk?
Ivo: Ja uh, natuurlijk…maar hoe gaat het op professioneel vlak?
Flore: Ivo, dit is off the record oké?
Ivo: Oké.
Flore: Ik wil er niet al te veel over kwijt maar als ik Pinokkio was, dan was mijn neus al lang afgebroken. Als mens voelt het gewoon niet goed, dus ik ga weer op zoek naar een baan waar ik wel trots op kan zijn. Het was een mooi avontuur en een ervaring die ik niet had willen missen! Eigenlijk zou ik wel zoiets als jij willen doen Ivo, maar dan beter.
Ivo (met gemaakte glimlach): Haha, ik geloof dat we weer genoeg footage hebben. Hartelijk dank voor je tijd, het is altijd een plezier je te interviewen! Vergeet de volgende keer niet je contactgegevens door te geven aan de redactie. Tot ziens.
